Godinnenhanger

Een paar weken geleden volgde ik met Severine een workshop bij Viltatelier De verborgen schat in 't Oosten in Bergen. We maakten daar een godinnenhanger. In mijn hanger heb ik een klein Boeddhabeeldje verstopt en aan de onderkant naaide ik een belletje. Met wat kraaltjes en borduursteekjes versierde ik de rest.

Bijen in mijn kleuterklas

Bijtje wil wat vragen:
Mag ik wat honing dragen?
Mag ik wat honing, kleine bloem?
Zoem, zoem, zoem!



De afgelopen weken werkte ik met mijn kleuters aan het thema 'Bijen'. Het was er niet echt de tijd voor, maar helaas konden we de bijenleskist niet op een ander moment lenen. Natuurlijk wilden de kinderen graag bijen maken, dus bedacht ik deze bijtjes van gevilte 'worstjes'. Beetje zwarte wol eromheen en vleugeltjes van doorschijnende stof en daar vliegen onze bijtjes! We hebben er steeds drie aan een takje gehangen en nu bungelen ze gezellig in de klas.

Gehaakte col en mandala vilten

Inmiddels heb ik alweer een tweede col gehaakt. Dit keer, tot mijn schaamte, van acryl ... Ik merkte bij de vorige col, die van echte wol is, dat ik toch wel heel veel moest hoesten. Waarschijnlijk ben ik toch allergisch voor echte wol. Dus deze heb ik van acryl gehaakt. Twee voordelen: het haakt super én het is spotgoedkoop!

Voor de Opleiding Handwerken moesten we een les bedenken over vilten. Omdat ik graag iets met mijn eigen kleuters wilde doen, moest het niet te ingewikkeld worden. In de 'Vezel' (34ste jaargang, nr. 2, juni 2014) las ik een artikeltje over mandala's vilten in een plastic bordje! Dat leek me wel geschikt voor jonge kinderen. Op school besteden we altijd aandacht aan Valentijnsdag, dus ik ga hartjes met ze vilten. Eerst leggen we een hartjesvorm neer op het plastic bordje, daarna leggen we er een stukje naaldvilt op en dan ... vilten maar. Ik ben heel benieuwd of het gaat lukken!

Mijn eerste zelfgevilte lap

Voor de Opleiding Handwerken ben ik begonnen met mijn 'kunstzinnig werkstuk', dat aan het einde van het eerste jaar af moet zijn. Een hele zoektocht! Ik heb me laten inspireren door een artikel uit de Happinezz: 'Verhalen in vilt'. Dit artikel gaat over de viltkunst uit Kyrgizië. De tapijten die daar gemaakt worden heten shirdaks en ze worden op een bepaalde manier in elkaar gezet en vormgegeven. Het leek me interessant daar iets mee te gaan doen. Het uiteindelijke resultaat moet een omtrek worden voor mijn meditatiekussen.

Allereerst moest ik een lap gaan vilten, maar dat had ik nog nooit gedaan! Dus ... op naar mijn lieve poppenvriendin Severine, die mij de beginselen van het natvilten bij zou brengen.



De ene kant van de lap heb ik naturel gehouden, de andere kant is roze, paars en lila. En na een tijdje is dit dan het eindresultaat:



Toen ik thuiskwam, bleek de lap toch te klein om mijn meditatiekussen mee te bekleden, dus dat betekent dat ik zelf nog een keer aan de slag ga. Ook de kleuren mogen van mij nog wel wat sprekender. Het wordt een interessant proces zo ...

Van jampotje naar sprookjesachtig lichtje ...

Een jampotje, wat groene zeep, een plukje lontwol en ...

Je hebt een prachtig lichtje voor de donkere dagen!

Dit lichtje maakte ik gisteren op de opleiding Handwerken. Zo eenvoudig ...

Zeepjes vilten

Gisteren was de eerste lesdag van de tweejarige opleiding Handwerken die ik volg en die opleidt tot vakleerkracht Handwerken. Het was ontzettend leuk om kennis te maken met de groep en de docenten. Naast heerlijk handwerken wordt er natuurlijk wel wat van je verwacht: we moeten lesvoorbereidingen schrijven en sluiten de opleiding af met een scriptie! Maar dan wel over handwerken, dus dat lijkt me leuk om te doen. De eerste lesdag ging over de zintuigen: tastzin, levenszin, bewegingszin, evenwichtszin, reukzin, smaakzin, gezichtszin, warmtezin, gehoorzin, woordzin, gedachtezin en ik-zin. We mochten een aantal van deze zintuigen zelf ook beleven tijdens het natvilten van een balletje. Dat 'smaakte' naar meer! Samen met mijn dochter Denise heb ik daarom vandaag lekker zeepjes gevilt. Heerlijk met onze handen in het schuim!

Kleurtjes kiezen en over het zeepje heen trekken.

En dan is dit het resultaat! Ze moeten alleen nog even drogen. Ben benieuwd of het echt helemaal is gelukt!

Een wiegje vilten ... om een ei!

Gisteren was Severine van Poppenatelier Severine bij mij op bezoek en zij heeft mij geleerd hoe je een heel lief, klein wiegje kunt natvilten. Omdat ze haar styropor eieren was vergeten, hebben we eerst twee eieren hardgekookt, om daar vervolgens mee aan het vilten te gaan! En dat lukte! Ik vind het een snoezig wiegje en het is zo eenvoudig te maken. In het wiegje ligt een klein popje van roze sprookjesvilt. Ik weet zeker dat ik er hier nog meer van ga maken!